Wintertijd: Pleidooi voor verveling

2 jan 14

Wintertijd: Pleidooi voor verveling

Het is winter. Kerstvakantie. We bevinden ons in de stille dagen na de kerst. De afwezigheid van de bewoners is voelbaar in de straten. Lampen in huiskamers springen aan op vaste tijdstippen. De enkele aanwezige buur voert de huisdieren huis voor huis. De geluiden die er zijn, vervliegen door de winterse bries in de straat. Enkele kinderen slenteren op straat. Veel vriendjes zijn weg op vakantie. De eerste blijdschap van de vakantie is voorbij. Binnen hangen kinderen voor de TV. Ouders beginnen zich te bezinnen op de tijd. Hoe lang nog? De opperbeste stemming van de eerste dagen wordt breekbaar. Af en toe barst er irritatie door het kerstglazuur.

 

Verveling ligt op de loer. ‘Dat is goed voor je’, zeg ik stellig tegen mijn zoon van acht. ‘Daar word je creatief van’. ‘Wacht maar af; Het is net als op de X-box, je komt vanzelf in een ‘next level’ en dan wordt het weer leuk.’ Ik weet niet of de vergelijking helemaal opgaat. Maar zoonlief lijkt hem te accepteren en kuiert verder in zijn dag.

 

Alleen met de tijd

Nu is hij een paar dagen weg. Ik ben alleen met de tijd. De eerste dag was een grote vreugdedans met stapels boeken en dito plannen. Nu, dag drie kruipt de tijd stroperig door mij heen. De gedachten in mijn hoofd lijken harder te dreunen en leiden me af van de mooie winterdag. Twijfels bespringen me over kleine keuzes. Eerst boodschappen of liever lezen? Of toch even een wasje draaien?

 

Stil de tijd is de oproep van Joke Hermsen (filosofe) in haar pleidooi voor een langzame toekomst (*). Het zijn deze woorden die juist nu tot me komen. Hermsen beschrijft hoe we pas in rusttoestand (in het interval tussen twee handelingen) tot reflectie en bezinning komen. Zij schrijft: “Pas als we niets doen, opent zich de ruimte van het denken en van de creativiteit, verschijnselen die zich door geen vooropgesteld doel of economisch nut laten sturen of opjagen”.

 

Het ritme van de seizoenen

Het doet me denken aan wat schrijver Jaap Voigt beschrijft in zijn boek 'Leven & Werken in het ritme van de seizoenen' (**) over hoe hij leeft naar de geest van de seizoenen. Het ritme van de seizoenen gaat over organische groei en dient in zijn ogen als leidraad voor ons ritme. Omdat we onderdeel zijn van de natuur. “We zijn geen toeschouwer van de seizoenen, nee, de seizoenen komen als het ware door ons heen”.

 

De winter staat in zijn leer voor stilstand, geen beweging, enkel stilte. In de winterperiode hebben we niets te verwachten. ‘In de stilte komt het onverwerkte boven. Je ontmoet jezelf opnieuw. Verwarring is vaak het gevolg omdat je je opnieuw te verhouden hebt tot jezelf”, beschrijft Voight. Vanuit stilte ontstaat leegte. Veel ideeën en plannen sterven af op de koude wintergrond. Vanuit die leegte ontstaat beweging. Dit is een typisch proces voor de wintertijd. En ook ik hoor mezelf, mijn eigen overpeinzingen in deze eenzame dagen ritmisch al kabbelend voortgaan zonder richting. Dat is louterend en ook verwarrend. Zoals je bij het mediteren je gedachten achter elkaar door hoort pruttelen, zo ervaar ik nu hoeveel overwegingen en heroverwegingen ik maak op een dag. Alsof ik verleerd heb om te gaan met de tijd; de ruimte die voor me uitstrekt.

 

Bewegende stilte

Na een paar dagen stopt het dreunen. Stilte doet zijn intrede. Ik voel me leeg. De inspiratie waar ik op gehoopt had in vakantietijd houdt zich verscholen. Ik schrijf wat kaarten naar oude bekenden. Koop wijn voor oudejaarsavond. En ik wacht. Tot ik de beweging voor het nieuwe in me voel voltrekken. Ik word nieuwsgierig, merk ik. Een beetje nieuwsgierig naar het nieuwe jaar. Is dat beweging? Zo voelt het wel. De tijd zal het leren.

 

(*) Stil de tijd, 2010. Joke Hermsen
(**) Jaap Voigt baseert zich op de leer van de Chinese Alchemie gericht op zielsontwikkeling en het eeuwige leven.

 

Deze blog verscheen ook proceskunde.com

 


Reageer op dit item

Naam

E-mail

Reactie

 


Andere interessante blogs op het thema “Activiteiten” voor jou geselecteerd:


Organisatiejournalistiek als krachtige veranderinterventie

9 mei

Organisatiejournalistiek als krachtige veranderinterventie

Collega Derk van der Pol is organisatiejournalist. Maar wat is het eigenlijk? Wat is het belang ervan voor organisaties? En wat vraagt het van je? Saskia Tjepkema interviewde Derk: “Voor mij gaat het erom dat je binnen een team of een hele organisatie...

Starten met een check-in: vragen die verhalen uitnodigen

25 apr

Starten met een check-in: vragen die verhalen uitnodigen

Hoe is het nu met je? Waar heb jij je deze ochtend al over verwonderd? Wat is een plek die veel voor jou betekent in Rotterdam? Wat is een moment sinds de vorige bijeenkomst waarin je iets nieuws over jezelf hebt ontdekt? Welke vraag houdt...

Imperfect adviseren: kwetsbaarheid in een ander daglicht

8 apr

Imperfect adviseren: kwetsbaarheid in een ander daglicht

Eén van de uitdagingen vandaag de dag is om jouw eigen weg te vinden in een samenleving met steeds meer vrijheid, keuzes en overwegingen. Of het nu gaat om hoe je jouw vrije tijd besteedt, met wie je wel of juist niet omgaat of de...

Hoe een succes je soms het verkeerde leert

3 apr

Hoe een succes je soms het verkeerde leert

In de Huiskamer van een Nederlands station hebben wij een gesprek met Marianne, een interim-manager. In haar opdracht maakt ze het een en ander mee. Ze vraagt om eens bij die ervaringen stil te staan vanuit ons ‘proceskundig perspectief’. Deze kijk gaat niet uitsluitend over...

'Hoe het gaat' is interessanter dan 'hoe het moet'

10 dec

'Hoe het gaat' is interessanter dan 'hoe het moet'

Als veranderkundige heeft Ton ten Broeke een fascinatie voor ‘hoe het gaat’: wat is de achterkant van veranderprocessen? Hoe ziet het eruit achter de aanpakken en stappenplannen? Daar waar het echte werk gebeurt. Hij heeft zes vakgenoten geïnterviewd over precies dát aspect van het werk....

Dit item is niet beschikbaar in het Nederlands.

9 nov



...

Ons lichaam liegt niet: faciliteren als persoonlijk vakmanschap

3 sep

Ons lichaam liegt niet: faciliteren als persoonlijk vakmanschap

Klik, klak, klik, klak, het geluid van mijn voetstappen echoot luid door de statige marmeren hal. Vele jaren geleden woonden de directeur en zijn gezin hier. Ik passeer de keuken, een badkamer en kom aan in een statige ruimte met zwaar eiken meubilair, tapijten en...

Bouwen aan het thema organisatiejournalistiek

13 aug

Bouwen aan het thema organisatiejournalistiek

In de themareeks ‘Het geheim van de smid’ in het tijdschrift 'Opleiding & Ontwikkeling' wordt op zoek gegaan naar methoden of aanpakken die waardevol en inspirerend zijn voor de praktijk. In het artikel 'Bouwen aan organisatiejournalistiek' bespreken Mara Spruyt en Derk van der Pol...
vorige
1 2 3 ... 26 27 28
volgende