Gewoon een les Nederlands (ode aan mijn leraar)

5 okt 16

Gewoon een les Nederlands (ode aan mijn leraar)

Ik betreed schuchter de kring met zo’n zestig managers. Het was warm in de doorsnee hotelzaal. Toch waren hun blikken scherp. Het leek of ze dwars door me heen keken. Als hyena’s klaar om een prooi te bespringen. Nu was ik aan de beurt.

 

Zojuist hadden mijn collega’s en ik onze ideeën over een leertraject voor managers besproken in kleine groepen. Scepsis alom. Niemand was enthousiast. We waren er op voorbereid. Deze internationaal opererende commerciële organisatie stond bekend om haar kritische management. Dat was een uitdaging, vond mijn collega. Ik vond eigenlijk dat we hier niet eens aan hadden moeten beginnen.

 

Daar stond ik dan. Men verwachtte dat ik kort iets zou delen over het gesprek in mijn subgroep. Gewoon maar een paar zinnen, zodat ze er daarna gehakt van konden maken. Ik had geen idee wat ik moest zeggen. Het was stil.

 

En toen, opeens, waande ik me in een paar seconden terug op de middelbare school: de Oude Hoven in Gorinchem. Het was tien over drie, op een frisse lentedag. Wij waren nog de enige klas op school. Samen met onze leraar Nederlands. Er was iets vervelends en meligs in ons gevaren. Het uur hiervoor was een tussenuur. Dat kwam onze energie niet ten goede. Op dit moment hadden we alles behalve zin in een les Nederlands. Waar zou het deze keer over gaan? Als huiswerk hadden we een favoriet gedicht moeten uitkiezen. Onze leraar, een eigenzinnige man, met een bos donkergrijze krullen, liet zich niet kisten. Hij had er zin in. We moesten gedichten gaan voorlezen. Hardop. En toen was ik aan de beurt.

 

Daar stond ik dan. Men verwachtte dat ik met een of ander suf gedichtje zou komen. Gewoon maar een paar zinnen, waar vervolgens smakelijk om gelachen zou kunnen worden. Mijn favoriete gedicht had ik voor mij. Het was stil.

 

‘Mijn ziel is in mij als een kind’, begon ik schuchter. ‘Stop’, zei mijn leraar. ‘Op je stoel staan’, vervolgde hij. ‘Op mijn stoel staan?’ herhaalde ik? Doe normaal, dit is gewoon een les Nederlands. ‘Op je stoel staan’, zei hij. ‘Dit is poëzie, dat moet je vóórdragen’. Gegrinnik in de klas. ‘Die man is gek’, moeten mijn klasgenoten hebben gedacht. ‘Die man is gek’, dacht ik ook. En misschien volgde ik daarom zijn advies toch op. Ik ging op mijn stoel staan. Als vanzelf haalde ik goed adem en rechtte mijn rug. ‘Mijn ziel is in mij als een kind’, herhaalde ik krachtig. Met overgave. En met plezier. De rest van het gedicht volgde. Het gedicht brak door in mijzelf. Mijn schaamte leek overwonnen.

 

Daar stond ik dan. In de kring met kritische managers. Ik liep naar het midden en keek heel bewust de kring rond. Eén voor één keek ik hen recht in de ogen. Ik begon mijn verhaal. Niet zomaar een paar zinnen. Maar voor mij de essentie. Met overgave. En met plezier.

 

Toen ik van mijn stoel afstapte, fluisterde mijn leraar, Kees Voorbij genaamd: ‘Jij moet later echt iets met je presentatie vaardigheden gaan doen’. ‘Sure‘, dacht ik. Hoe kan je daar nu geld mee verdienen?

 

 

Vandaag, 5 oktober 2016, is het Dag van de leraar. Welke leraar heeft jou een duwtje in de rug gegeven? Laat zijn of haar naam achter op de Facebook pagina van Ondernemen als way of life .


Andere interessante blogs op het thema “Inspiratie” voor jou geselecteerd:


Magische verhalen: over draken en betovering vinden in het alledaagse

8 nov

Door: Joeri Kabalt - profiel | Categorie: Inspiratie
Magische verhalen: over draken en betovering vinden in het alledaagse

‘People who deny the existence of dragons are often eaten by dragons. From within.’ – Ursula K. Le Guin Als klein meisje geloofde ik onvoorwaardelijk in de fantastische en magische werelden uit de boeken die ik las. Ridders, draken en pratende bomen...

Gelezen en ge-liked: De edele kunst van not giving a f*ck

5 nov

Gelezen en ge-liked: De edele kunst van not giving a f*ck

Boek uit. In één week. Het is anders en er staat veel f*ck in de tekst (echt veel). Dus ik twijfel. Mag ik dit echt een goed boek vinden? Ik gluur even bij reviews van gerenommeerde bloggers. Oef! En ook: what the f*ck...

Een charismatisch leider zijn: 5 tips

29 okt

Een charismatisch leider zijn: 5 tips

Obama was in Nederland.... Nee, beter is: OBAMA WAS IN NEDERLAND!! Voor een enorm bedrag wilde Obama wel een uurtje geïnterviewd worden door Ben Tiggelaar. Het werd een groots circus met 16 persoonlijke beveiligers en 3500 enthousiaste managers, voor hij één...

De schoolleider: van held naar minstreel?

15 okt

Door: Ton ten Broeke - profiel | Categorie: Inspiratie
De schoolleider: van held naar minstreel?

Op 7 november organiseert NSO-CNA haar jaarlijkse inspiratiedag . Deze keer over de strategische rol van de schoolleider. Ton ten Broeke verzorgt deze dag een workshop over deze rol en de vraag of de schoolleider eigenlijk wel in control kan zijn. Hij schreef een blog...

Een leertraject evalueren tijdens een levendige sessie

8 okt

Een leertraject evalueren tijdens een levendige sessie

Hoe je de terugblik op een training leerzaam en effectief kunt maken Evalueren van trainingen en leertrajecten is belangrijk maar zelden spannend. Wij deden ervaring op met een aanpak die leidde tot inzicht in de impact van de training, tot concrete verbeteracties in de...

Beweging creŽren met Appreciative Inquiry

4 okt

Beweging creŽren met Appreciative Inquiry

Op Managementsite.nl verscheen een mooie casebeschrijving van Saskia Tjepkema over de Wageningen Bioveterinary Research (WBVR), een zelfstandig functionerend onderzoeksinstituut waar men werkt aan preventie, bestrijding en controle van dierziekten . "Een negatieve MTO uitslag was de trigger… Er moest iets gebeuren, maar wat?...

Vernieuwing als beweging

13 sep

Vernieuwing als beweging

Hoe is onze manier van kijken naar innovatie de afgelopen tien jaar veranderd en wat is de volgende vraag voor ons vak? We weten inmiddels uit allerlei onderzoek dat je een grote innovatie het best klein kunt beginnen. Een experiment in enkele teams levert...

Ons lichaam liegt niet: faciliteren als persoonlijk vakmanschap

3 sep

Ons lichaam liegt niet: faciliteren als persoonlijk vakmanschap

Klik, klak, klik, klak, het geluid van mijn voetstappen echoot luid door de statige marmeren hal. Vele jaren geleden woonden de directeur en zijn gezin hier. Ik passeer de keuken, een badkamer en kom aan in een statige ruimte met zwaar eiken meubilair, tapijten en...
vorige
1 2 3 ... 63 64 65
volgende