Meer duurzame verandering met slechts 1 interventie? Faciliteren als persoonlijk vakmanschap

22 okt

Meer duurzame verandering met slechts 1 interventie? Faciliteren als persoonlijk vakmanschap

Recent kreeg ik van een directeur de vraag: “Zou jij als onderdeel van een dag met het directieteam een workshop kunnen geven over effectieve communicatie? Ik wil graag dat mijn mensen constructiever met elkaar omgaan.”

 

Fijn dat deze vraag komt natuurlijk. Maar ik worstel er een beetje mee. De opdrachtgever spreekt me aan vanuit de overtuiging dat zijn mensen behoefte hebben aan meer verbindende communicatie. Hij heeft er vertrouwen in dat mijn workshop hier een antwoord op zal bieden. Maar hier zit net mijn aarzeling. Als ik een workshop geef, dan weet ik graag waar de vraag vandaan komt en wil ik zeker zijn dat het ook beantwoordt aan een behoefte. In het verleden is al vaker gebleken dat er ook een onderliggende wens of vraag leeft, die net iets complexer is dan verwacht.

 

Alles is een interventie

Ik wil dus graag de vraag verder verkennen maar…daar lijkt weinig ruimte voor, de directeur wil graag aan de slag: “Het lijkt me interessant om eerst met iedereen te spreken, maar ik wil graag nog vóór het einde van dit jaar met mijn team aan de slag en de directieteamleden zijn vaak buitenshuis.” Laat ik het nu schieten? Heeft het wel zin om eenmalig een workshop te geven als ik het gevoel heb dat ik niet tot de kern van het probleem kan doordringen? Zal ik op die manier enige impact of een zaadje tot duurzame verandering kunnen planten?

 

“Alles wat je doet, is een interventie.”

 

Wat me hielp in dit moment is mijn overtuiging dat alles wat je doet, een interventie is. Het eerste contact met de klant, mijn antwoord op een mailtje of de klankkleur van mijn stem aan de telefoon zetten reeds de toon. Verandering begint al bij het eerste gebaar, ja, zelfs nog voor het eerste echte gesprek.

 

Een mini-proces creëren

Om mijn impact te maximaliseren, creëer ik een mini-proces rond het moment waarop ik met het team aan de slag kan. Graag deel ik mijn 3 tips. Je kan ze gebruiken om van elke workshop een startpunt te maken, met het oog op duurzame verandering op langere termijn.

 

1. Verzorg het voor & na

Ik zorg ervoor dat de workshop niet op zichzelf staat. Voor: ik bouw de verwachtingen op door deelnemers op een creatieve manier uit te nodigen, een intakegesprek te doen of hen al wat huiswerk te geven ter voorbereiding van de workshop. Zo zorg ik ervoor dat het proces al voor de workshop start. Na: ik stuur de deelnemers met een concrete opdracht naar huis. Hierdoor zetten ze het proces ook na de workshop verder. Op die manier bestaat de eenmalige workshop plots uit 3 momenten waarop de leerspanning beweegt in de richting van een verandering.

 

2. Gebruik de beperking

In drukke tijden missen we soms wat focus. Door de resultaatgerichte energie van één workshop vinden mensen het prima om rond één thema in dialoog te gaan. De aandacht gaat naar datgene wat nu bovendrijft. Door het beperkte tijdskader creëer ik de mogelijkheid om tot de essentie te komen. Zo ontstaan er creatieve oplossingen die ontdaan zijn van afleiding, bijgedachten en ‘dit is ook wel belangrijk om mee rekening te houden-opmerkingen’.

 

3. Creëer een referentie-ervaring

Met één workshop probeer ik de toon te zetten. Het is een kans om een bijzondere ervaring te creëren waar mensen een goed gevoel aan over houden. Ik zorg ervoor dat mensen echt naar elkaar luisteren, elkaar op een warme manier uitdagen of samen iets creëren. Wat ze zich na een half jaar nog zullen herinneren, is vermoedelijk de kwaliteit van de interactie, het gevoel en de sfeer van de workshop, misschien nog wel meer dan het inhoudelijke resultaat. En wie weet ontstaat zo de energie om in de toekomst meer van dit te doen.

 

Hoe liep het af?

De directeur heeft mijn voorstel gevolgd. Ter voorbereiding van de teamdag zal ik een kort intakegesprekje hebben met elk directielid. En vervolgens ontwerp ik op basis van deze inzichten samen met de directeur het programma van de teamdag. Misschien werken we helemaal niet rond effectieve communicatie maar rond iets anders? Misschien ook wel? Wie weet ontstaat er wel een bedding om langer samen te werken. We gaan het zien. In elk geval is er niet meer sprake van ‘een workshop doen’, maar is het proces van samen verkennen en richten opgestart.

 

Kris Snick en Sofie Hendrikx zijn actief als coach en facilitator. Zij verzorgen vanaf januari 2019 de leergang ‘Faciliteren als persoonlijk vakmanschap: krachtige leerprocessen vormgeven en begeleiden.’ In deze blogreeks delen zij hun persoonlijke ervaringen op dit gebied en hoe zij daarin hun eigen vakmanschap steeds verder ontdekken en ontwikkelen. 

 

NB op 9 november 2018 organiseren Kris en Sofie een (gratis) proeverij voor de leergang. Opgeven kan via info@corporate-education.com.

 

Beeld: Jordan McDonald, Unsplash

 


Andere interessante blogs op het thema “Activiteiten” voor jou geselecteerd:


'Hoe het gaat' is interessanter dan 'hoe het moet'

10 dec

'Hoe het gaat' is interessanter dan 'hoe het moet'

Als veranderkundige heeft Ton ten Broeke een fascinatie voor ‘hoe het gaat’: wat is de achterkant van veranderprocessen? Hoe ziet het eruit achter de aanpakken en stappenplannen? Daar waar het echte werk gebeurt. Hij heeft zes vakgenoten geïnterviewd over precies dát aspect van het werk....

Dit item is niet beschikbaar in het Nederlands.

9 nov



...

Ons lichaam liegt niet: faciliteren als persoonlijk vakmanschap

3 sep

Ons lichaam liegt niet: faciliteren als persoonlijk vakmanschap

Klik, klak, klik, klak, het geluid van mijn voetstappen echoot luid door de statige marmeren hal. Vele jaren geleden woonden de directeur en zijn gezin hier. Ik passeer de keuken, een badkamer en kom aan in een statige ruimte met zwaar eiken meubilair, tapijten en...

Bouwen aan het thema organisatiejournalistiek

13 aug

Bouwen aan het thema organisatiejournalistiek

In de themareeks ‘Het geheim van de smid’ in het tijdschrift 'Opleiding & Ontwikkeling' wordt op zoek gegaan naar methoden of aanpakken die waardevol en inspirerend zijn voor de praktijk. In het artikel 'Bouwen aan organisatiejournalistiek' bespreken Mara Spruyt en Derk van der Pol...

Onverwachte tijd

2 jul

Onverwachte tijd

Er zijn weken die ik van ver zie opduiken in mijn agenda. Weken die dreigend dichterbij komen. Waar alle dagen roodgloeiend volgepland staan en tot in de puntjes georganiseerd zijn. Waar er geen ruimte is voor het onverwachte. Want dan red ik het niet. Toch?...

Buitenspelen! Ervaringen van 3 maanden Ďspelení bij K&S

27 jun

Buitenspelen! Ervaringen van 3 maanden Ďspelení bij K&S

In 2002 ben ik bij de gemeente Amsterdam gaan werken waar ik op verschillende plekken in verschillende rollen heb gewerkt. Om in 2014 te landen bij de Amsterdamse School, het leer- en ontwikkelinstituut van de gemeente Amsterdam. Het vak van ontwerpen vind ik geweldig en...

Meerstemmigheid in het hier-en-nu

21 jun

Meerstemmigheid in het hier-en-nu

Als organisatieadviseur ben ik voortdurend bezig om me te verhouden tot de verhalen die mensen die ik begeleid aan mij vertellen. Wat wordt hier eigenlijk gezegd? Welke alternatieve verhalen zien we over het hoofd? Welke reacties zijn er op alternatieve verhalen en wat betekent dit...

Positief Onderwijs: Hoe maken we in school meer ruimte voor talent en welbevinden van docent en leerling?

18 jun

Positief Onderwijs: Hoe maken we in school meer ruimte voor talent en welbevinden van docent en leerling?

‘Als je het in een paar woorden benoemt, wat wens je dan vooral voor je kinderen?’ Dat was de vraag die Martin Seligman enkele jaren terug aan honderden ouders voorlegde. De antwoorden vertoonden een duidelijk patroon: ‘een gelukkig leven’, ‘dat ze vriendelijke volwassenen worden, ‘dat...
vorige
1 2 3 ... 26 27 28
volgende