Dit item is niet beschikbaar in het Nederlands.

Finding new pathways in South Africa

22 okt 16

Finding new pathways in South Africa

Finding new pathways in South Africa

 

22 years after the advent of democracy in 1994 South Africa finds itself in crisis. This crisis has various manifestations and finds its most obvious expression in the #feesmustfall movements led by students in the universities towards the end of last year and again now in 2016.

 

The students are the first of the ‘born free’ generation to reach third level education. The demand for free education should not be a surprise, while the determination and anger of the students has plunged the universities into a deep crisis, and, at the time of writing with exams looming, it is not certain that all universities will be able to complete the academic year.

 

Wits University in Johannesburg, which has been one of the epi-centres of student protest, is a campus under siege, with police vehicles stationed on the campus, at the gates and patrolling inside. The police presence has led to an escalation of a difficult situation with rocks being thrown and police firing rubber bullets and stun grenades at protesting groups of students. The university has closed, and re-opened, closed and re-opened again in recent weeks.  Other campuses have faced similar situations.

 

There is little happening on the part of government, university administration and the student movement to end the deadlock – little apparent willingness to compromise, and everyone caught ‘between a rock and a hard place’.

 

It is possible to find some new pathways towards a peaceful outcome in a situation that seems hopeless, and is fraught with many pitfalls and potential dire consequences?

 

Some of us as concerned people have started a process to think differently about what can be done, and some new conversations are starting to happen.  I have been working for the last 2 weeks, initially just through my network, to create some new conversations.

 

Choosing deliberately to not engage with people in positions of power or with stated positions or who are ‘representing’, and just creating conversations with people who care, want to see movement and who are willing to create.  Working in the middle of the system, and using a spiral network approach – each conversation leads to someone else.

 

Deep listening, with the intention of understanding and making meaning is a core principle of how we are trying to build the new pathways.

 

Over 2 weeks this has led me into significant conversations with students, academics, mediators, social and health scientists, economists and many others.  Negotiation experts, future thinkers, newspaper sellers – everyone has a view – and we are seeing all views as important.

 

What is becoming clear is that we will need a number of multi-stakeholder processes – carefully facilitated – to address a range of critical issues related to the university crisis.  Funding will be significant, as well as thinking about how we can move towards a ‘decolonisation’ of education, and how we rebuild trust on the campuses.  These processes will need to be supported by technical expertise as well as process guidance that can enable deep listening, generative dialogue.

 

Even before we can reach the point of engaging in this societal dialogue, we will need to find pathways and bridges that will enable leaders be able to ‘walk back’ from clearly and strongly articulated positions and confidently enter such a process.

 

And we need to make this a learning process as we go, so that whatever comes out of this can be used possibly as a model for working with other deep societal problems.

 

I am writing this from a place of both excitement and fear.  Excitement that new ways of listening can be found. And a fear that we may not succeed.  But try we must.

 

 

“Yes, there are a hundred, and a thousand voices crying. But what does one do, when one cries this thing, and one cries another? Who knows how we shall fashion such a land…

 

Yes, it is the dawn that has come. The titihoya wakes from sleep, and goes about its work of forlorn crying. The sun tips with light the mountains of Angeli and East Griqualand. The great valley of Umzimkulu is still in darkness, but the light will come there. Ndotsheni is still in darkness, but the light will come there also. For it is the dawn that has come, as it has come for a thousand centuries, never failing. But when that dawn will come, of our emancipation, from the fear of bondage and the bondage of fear, why, that is a secret”.

from ‘Cry the Beloved Country’, Alan Paton


Andere interessante blogs op het thema “Activiteiten” voor jou geselecteerd:


Mijn why: 'Developing stories of the oppressed'

1 mei

Mijn why: 'Developing stories of the oppressed'

Dat was het antwoord op de vraag: ‘waarom doe je het werk wat je doet?’. Terwijl ik de zin voor het eerst uitspreek, kijken zo’n 40 collega’s mij vragend en misschien ook wel bevestigend aan. De volgende collega in de kring vertelt zijn zin. En...

Verhalen herschrijven

19 apr

Verhalen herschrijven

Vol concentratie lezen we het uitgeprinte A4-tje dat we alle acht op onze schoot hebben liggen. Vanuit de andere kant van de ruimte komt het geluid van het wekelijkse biljartuurtje onze kant op, gemixt met het ritmische getik van het mes van de vrijwilligster die...

Hoe houd je de energie vast na een bijeenkomst vol plannen?

29 mrt

Hoe houd je de energie vast na een bijeenkomst vol plannen?

Verandering is in veel organisaties aan de orde van de dag. En hoewel teams dagelijks proberen om vorm te geven aan nieuwe ambities, en proberen vormen te vinden die beklijven, blijft veranderen moeilijk. Het merendeel van de pogingen loopt vast of komt...

Storytelling van binnenuit

20 mrt

Storytelling van binnenuit

Samen met mijn collega Kirste den Hollander gaf ik onlangs een workshop storytelling. We kregen van deelnemers terug dat ze nieuwsgierig waren naar ‘hoe’ je het verhaal (van de organisatie) nu naar buiten vertelt. Iets waarvan deelnemers achteraf aangaven dat ze daar meer van gehoopt...

Vertel je verhaal op www.doorbreken.be

16 mrt

Vertel je verhaal op www.doorbreken.be

Patronen Mensen hebben een natuurlijke neiging om zich tegen veranderingen te verzetten. Veranderingen worden in ons brein ervaren als bedreiging. Ons biochemisch systeem houdt niet van verandering en doet er alles aan om bij het vertrouwde te blijven, ook al is het niet constructief...

Achter de schermen

9 mrt

Achter de schermen

“Lees jij nog wel eens een vakpublicatie helemaal van begin tot eind?” vroeg iemand mij laatst. Naarmate je meer kennis en ervaring hebt kijk je inderdaad selectiever boeken in en kies je hoofdstukken die interessant en nieuw voor je zijn. Bladeren, achteraan beginnen of middenin,...

Koffiepraatjes die het verschil maken

27 feb

Koffiepraatjes die het verschil maken

Van persoonlijke gesprekken krijgen mensen energie. Als vanzelf praat je over dingen die je interesseren en raken en waar je van opleeft. In het werk is het niet vanzelfsprekend om ruimte te maken voor deze waardevolle momenten. Tijd is kostbaar en de nadruk ligt vaak...

Een ongeval op het werk, doodnormaal

12 feb

Een ongeval op het werk, doodnormaal

Het is in Nederland niet vanzelfsprekend dat je ’s avonds gezond thuiskomt van je werk. In 2016 gold voor ten minste 2500 mensen dat ze met een ernstig letsel hun werkplek hebben verlaten. ISZW publiceerde in juni jl. een rapport over ernstige arbeidsongevallen. In het...
vorige
1 2 3 ... 24 25 26
volgende