De tijd nemen voor diepe reflectie: 24 uur alleen op een berg

18 jun

De tijd nemen voor diepe reflectie: 24 uur alleen op een berg

Doen versus zijn

We hebben het druk. Met werk, familie en vrienden. Met interessante gesprekken, initiatieven in de wereld zetten en een veelheid aan activiteiten in de vrije tijd. Allemaal betekenisvol en waardevol, met een nadruk op het doen. Op zichzelf is daar niks mis mee, als dit op zijn tijd wordt afgewisseld met een focus op zijn. Hoe vaak nemen we echt de tijd om letterlijk eens stil te staan, of zitten, voor een langere periode? Om te reflecteren, en niet alleen door vijf minuten wat gedachten op papier te zetten, maar door echt bij jezelf na te gaan waar je staat in je leven. Wat is voor jou van waarde? Wat is voor jou de essentie? Wie doen er echt toe in je leven? Hoe wil jij jouw tijd leven? Waaraan wil je jouw tijd en energie bijdragen? 

 

Een oude en nieuwe traditie

In veel traditionele culturen was het gebruikelijk om je regelmatig alleen in de natuur terug te trekken. Om een belangrijke transitie in je leven te markeren, bijvoorbeeld volwassen worden of een kind krijgen, of om op zoek te gaan naar inzichten en antwoorden op grotere levensvragen. We kennen het bijvoorbeeld als een vision quest uit de Native American traditie. Inmiddels zien onze levens er totaal anders uit, maar we hebben nog net zoveel – of misschien juist wel meer – behoefte aan en baat bij het af en toe bewust stilstaan in ons leven, letterlijk en figuurlijk. Om gewoon even te zijn. En kleine of grote inzichten op te doen op een inspirerende plek. Een 24 uur solo in de ruwe natuur is een hedendaagse variant van deze traditie. Zonder religieuze of spirituele lading, gewoon zitten en zijn. En dan wel zien wat er gebeurt. Welke gedachten en inzichten er komen. In mijn ervaring gebeurt er altijd wel iets bijzonders, hoe klein ook, en werkt de ervaring van de solo op onverwachte manieren door in je leven.

 

Ik schreef voor de verhalenbundel ‘Leven van je tijd’ een persoonlijk verhaal over een solo die ik een aantal jaar geleden deed. Een moment waar ik nog steeds regelmatig aan terugdenk. En dat een inkijkje geeft in hoe een solo eruit kan zien.

 

 

Zeven jaar

Zittend op een steen in de Spaanse Pyreneeën laat ik de geur van wilde tijm en dennenbomen op me inwerken. Ik mediteer, denk na, staar naar de bergen in de verte. 24 uur lang. Alleen, en met slechts twee flessen water als proviand.

 

‘Ik zal aan jou en je zeven jaar denken’, zei de vriend die me hier afzette. Iemand zei laatst dat je lichaamscellen elke zeven jaar worden vervangen, elke zeven jaar een nieuw mens. Mijn zeven jaar gaan over mijn vader. Zo lang is het geleden dat hij is overleden, en daarom zit ik hier op een steen.

 

Ik sta op en maak een historielijn van de afgelopen zeven jaar. Een gele tak voor het overlijden van mijn vader, een bloem voor het einde van een relatie, een dennenappel voor het beginnen van mijn promotieonderzoek… Ik neem de tijd om elk van de gebeurtenissen te bedanken. En dan ineens denk ik: dit zijn dingen die ik doe, mensen die ik wel of niet meer zie, maar dit zegt niets over wie ik in essentie bén.

 

En precies dan komt er een vos aangelopen vanuit het bos. Roder en groter dan ik zou verwachten. Best een groot beest eigenlijk. Zodra ik bang word, schrikt de vos op en is hij net zo snel verdwenen als hij is gekomen. Ik hoor het geritsel van een hagedis naast me. Het vreemde gevoel bekruipt me dat ik zowel de vos als de hagedis ben. De overgebleven 20 uur voelt het alsof mijn zintuigen vermenigvuldigd zijn. Ik hoor, ruik, zie en voel alles tegelijkertijd.

 

De zon toont me de tijd, bijna 24 uur voorbij. Mijn vader. Eigenlijk heb ik helemaal niet zo expliciet over hem nagedacht. Opnieuw zie ik iets bewegen in mijn ooghoek: een geel herfstblad dat naar beneden dwarrelt. Iets wat doodgaat, toepasselijk. Of nee, het herfstblad dwarrelt mijn kant op. Een gele vlinder. Een herfstblad vermomd als vlinder? Een vlinder vermomd als herfstblad?

 

Zowel dood als leven.

 

 

 

Joeri Kabalt organiseert in oktober 2019 samen met Peter Beschuyt en Korbi Hort een leiderschapsreis naar de Spaanse Pyreneeën, met daarin onder andere een 24-uur solo in de ruwe natuur. Lees hierover meer in de brochure.


Andere interessante blogs op het thema “Inspiratie” voor jou geselecteerd:


Hoe ontwerp je een goed leertraject?

15 jul

Hoe ontwerp je een goed leertraject?

"De meeste van ons kunnen precies het verschil uitleggen tussen een hele goede en slechte training of opleiding. Vaak doen we dit op basis van eigen ervaringen. Waar het kan gaan om de toepasbaarheid van aangereikte kennis, de ervaren begeleider of de prettige groep deelnemers...

Meditatiemildheid

12 jul

Meditatiemildheid

Vroeger deed ik iedere ochtend aan yoga of mediteerde ik. Ik zette de wekker, dronk een groot glas water, nam een koude douche en zette mij op mijn mat. Dit ochtendritueel zorgde voor rust en kracht om aan de dag te beginnen. Het maakte mij...

Boris de Verhalenverteller

11 jul

Boris de Verhalenverteller

Hoe een verhaal over een zakje chips en andere mythes leidde tot de Brexit ‘De EU is van plan om de garnalencocktailchips te verbieden’ schreef Boris Johnson in 2012. Hij werkte toen als correspondent in Brussel voor de Daily Telegraph. Net daarvoor was hij...

Innovatief competentiemanagement ondersteunt innovatieve organisatie

1 jul

Innovatief competentiemanagement ondersteunt innovatieve organisatie

Punch Powertrain is een onafhankelijke leverancier van complete en zuinige aandrijfsystemen voor de automobielindustrie. Het bedrijf is de afgelopen jaren sterk gegroeid. De R&D afdeling alleen al groeide in een paar jaar tijd van 50 naar 300 medewerkers. Met die groei onstond er ondere andere...

De kracht van verhalen

24 jun

De kracht van verhalen

Hoe een dramaserie de realiteit beïnvloedt Kortgeleden verscheen de Netflix serie 'When they see us'; een serie over een rechtszaak uit 1989. Na het uitbrengen van de serie worden meerdere kopstukken uit de zaak, zoals een Amerikaanse officier van justitie, alsnog ter verantwoording geroepen....

Van een vijfpuntsschaal naar zelfreflectie

20 jun

Van een vijfpuntsschaal naar zelfreflectie

Talent, ontwikkelen en presteren bij Achmea “Achmea gooit beoordeling van medewerkers over andere boeg” zo maakte het verzekeringsbedrijf met ruim 12.000 medewerkers afgelopen september bekend. Een persbericht waar in veel organisaties met belangstelling naar werd gegeken, want het is zowel een hot item als...

Hoe gaat het?

21 mei

Door: Sandra Ringeling - profiel | Categorie: Inspiratie
Hoe gaat het?

De evolutie van een nieuwe manier van in gesprek zijn over functioneren bij de gemeente Utrecht Wat doe je als je in jouw organisatie wilt werken aan de vernieuwing van beoordelen en belonen? Dan ga je afkijken bij anderen en op zoek naar inspiratie!...
vorige
1 2 3 ... 67 68 69
volgende